केही दिनअघि फेरि सहरको बीचमै आत्मदाहको दुःखद घटना भयो। उनी एक सार्वजनिक बस चालक थिए र समाचार अनुसार ट्राफिक प्रहरीसँगको विवादपछि उनले यस्तो कदम उठाए। एक महिना अघि पनि यस्तै प्रकृतिको घटना भएको थियो।
को सही थियो, को गलत थियो म त्यसको बहस गर्न चाहन्नँ।
एउटा प्रश्न चाहिँ गम्भीर छ। के हामी समाजको रूपमा यति धेरै रिसाउन थालेका छौं कि सामान्य विवाद पनि जीवन–मरणको अवस्थामा पुग्न थालेको हो?
अझ चिन्ताको कुरा के छ भने यस्तो चरम आक्रोश बोकेका मानिसहरू सार्वजनिक यातायात चलाइरहेका छन्। उनीहरू दिनभरि सयौं यात्रु बोकेर सडकमा दौडिरहेका हुन्छन्।
यदि सडकमा हुने सामान्य विवाद र तनाव यति गम्भीर अवस्थासम्म पुग्न सक्छ भने हामीले चालकहरूको काम गर्ने वातावरण र समग्र सार्वजनिक यातायात व्यवस्थाबारे पनि गम्भीर भएर सोच्नुपर्ने हुन्छ।
सार्वजनिक सवारी चलाउने व्यक्तिको ड्राइभिङ सीप मात्र होइन जिम्मेवारी, व्यवहार र यात्रु सुरक्षा प्रतिको संवेदनशीलता पनि महत्वपूर्ण हुनुपर्छ। यो यात्रु, चालक र सडकमा रहेका सबैको सुरक्षासँग जोडिएको विषय हो।
बस चालक बन्नका लागि आवश्यक योग्यता, लाइसेन्स र स्वास्थ्यसम्बन्धी मापदण्ड छन् भने ती कागजमा मात्र सीमित हुनु हुँदैन। सम्बन्धित निकायले यसको कडाइका साथ कार्यान्वयन र निगरानी गर्नुपर्छ।
हामीलाई सडकमा केवल गाडी चलाउन सक्ने चालक चाहिएको होइन। हामीलाई सयौं मानिसको जीवन आफ्नो हातमा लिएर गाडी चलाउन सक्ने जिम्मेवार चालक चाहिएको हो।