अघिल्ला प्रधानमन्त्रीहरूले संयुक्त राष्ट्र संघको महासभा वा अरू कुनै अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा के बोले भन्ने मलाई खासै चासो थिएन। अहिलेका प्रधानमन्त्रीले के बोले भन्नेमा पनि सुरुमा कुनै चासो थिएन। म एउटा साधारण नागरिक हुँ, आफ्नै दैनिक झमेलामा व्यस्त छु। तर यस पटक सामाजिक सञ्जाल अचानक प्रधानमन्त्रीको UNGA सम्बोधनको पक्ष र विपक्षमा विभाजित भयो। मेरो टाईमलाइन नै त्यही बहसले भरियो।
अन्ततः भिडियो खोजेर हेरें।
साँचो भन्नु पर्दा समर्थकहरूले ताली पिटे जस्तो कुनै असाधारण कुरा मैले देखिनँ। अनि आलोचकहरूले भने जस्तो कुनै ठूलो गल्ती पनि देखिनँ। मेरो लागि त्यो एउटा सामान्य, नियमित अन्तर्राष्ट्रिय सम्बोधन थियो।
म यति बौद्धिक पनि छैन, बुझ्न सकूँ कि प्रधानमन्त्रीको भाषणका हरेक कूटनीतिक शब्द र सन्दर्भको गहिराइ। तर यति मूर्ख पनि छैन, सोचूँ कि उहाँको एउटा भाषण सुनेपछि अन्तर्राष्ट्रिय समुदायले अचानक नेपाललाई गम्भीरतापूर्वक लिन थाल्छ भन्ने।
एउटा कुरा चाहिँ निकै असहज लाग्यो - UNGA हलभित्र नेपाली प्रतिनिधिमण्डलका सदस्यहरूको व्यवहार। ताली बजाउने, हल्ला गर्ने, भिडियो खिच्ने शैली हेर्दा त्यो संयुक्त राष्ट्र संघको महासभा हो कि कलेजको फेरवेल कार्यक्रम वा कमेडी शो हो भन्ने छुट्याउन गाह्रो भयो। प्रतिनिधिमण्डलमा बसेका मानिसहरूले भविष्यमा कम्तीमा अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चको न्यूनतम मर्यादा चाहिँ कायम राखून्।
हरेक क्षण रेकर्ड गरेर, हरेक प्रतिक्रिया सामाजिक सञ्जालमा देखाएर हामी आफैंले आफूलाई अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा तमासा बनाइरहेका त छैनौँ?